10 miejsc kulturalnych i kultu religijnego w Madesh.

Prowincja nr 2 ma duży potencjał dla turystyki religijnej. W Madesh jest wiele miejsc kulturowych i kultu religijnego z religii hinduskiej, muzułmańskiej, buddyjskiej i dżinej. Rząd stanowy podjął również politykę rozwoju turystyki religijnej w obu stanach.

Staraliśmy się dostarczyć informacji o 10 głównych miejscach kultury i kultu religijnego w Madesh

Świątynia Janaki

Świątynia Janaki jest głównym miejscem religijnym i turystycznym w Madesh. Ta ogromna świątynia jest centrum wiary nie tylko dla Nepalu, ale także dla Hindusów na całym świecie. Z turystyki, świątynia Janaki jest najczęściej odwiedzanym miejscem w Madesh

Chociaż świątynia Janaki została zbudowana w 1911 roku, św Shurkishore Das z Lohagarh w środkowych Indiach odkrył Janakpurdham w XV wieku i położył podwaliny pod świątynię. Shurkishore Das był wyłącznym wielbicielem Janaki.

Raz chciał odwiedzić Mithiladham. Ale nie wiedział, gdzie jest Mithiladham. Istnieje legenda, że pewnego dnia Janaki przyszedł do niego we śnie i pokazał mu drogę do Janakpurdham.

Mówi się, że Adi Mahanta Shurkishore das Vaisnav, który przybył do Janakpur z Lohagarh w Radżastanie w Indiach w 1417 roku BS, znalazł posąg Rama Janakiego.

W 1784 król Manik Sen z Makwandur przekazał 1400 bighów w imię świątyni Janaki.

Później bezdzietna królowa Vrishabhanu Kumari z Tikamgarh wyraziła pragnienie posiadania syna przed Janaki. Mówi się, że po spełnieniu jego życzenia zbudowano ogromną świątynię.

Ponieważ świątynia została zbudowana w tym czasie kosztem 900 000 rupii, świątynia Janaki jest również nazywana Świątynią Naulachha. Kamień węgielny pod świątynię położono w 1894 roku. Uważa się, że świątynia została ukończona w 1911 roku.

Świątynia w centralnej części Janakpurdham jest uważana za doskonały przykład ludzkiego stworzenia. Architektura świątyni jest godna pozazdroszczenia. Świątynia jest rozłożona na 49 555 stóp kwadratowych.

Świątynia ma 60 pokoi. Podczas rozwoju Republiki Licchavi w Vaishali w Indiach cywilizacja Mithila osiągnęła swój szczyt w Nepalu. Oprócz Janakpur i Sity, Janakpurdham jest podobno siedzibą uczonych, takich jak Yajnavalkya, Gargi i Maitriya.

Podniesiono głosy do włączenia świątyni Janaki na Listę Światowego Dziedzictwa z wieżą, kopułą, Sanctum Sanctorum, Złotą Bramą, szerokimi, czystymi pomieszczeniami i artystycznym wejściem.

Świątynia Dhanush

Świątynia Dhanush w gminie Dhanushadham w dystrykcie Dhanusha jest również jednym z ważnych miejsc turystycznych dla prowincji nr 2.

W erze Treta Lord Rama złamał łuk Pana Śiwy w Sita Swayambhara.

Kiedy Lord Rama próbował ofiarować referencje łukowi Pinak Bow Pana Shivy, został on pocięty na trzy części. Kawałek spada na niebo, kawałek w podziemiach i kawałek spada na ziemię jest wspomniany w Valmiki Ramayana.

Uważa się, że Dhanushadham to miejsce, w którym kawałek łuku pinak spadł na ziemię.

Świątynia Dhanush znajduje się w odległości 15 kilometrów od Janakpurdham, tymczasowej stolicy prowincji nr 2 . Mówi się, że obszar ten został nazwany Dhanushadham, a dzielnica nazwano Dhanusha po tym samym miejscu.

Odwiedzający z różnych części Nepalu i Indii odwiedzają to miejsce, które niesie historię ery Treta.

 Oprócz Świątyni Dhanush w okolicy Dhanushadham znajdują się inne miejsca turystyczne, takie jak las Dhanushadham i rzeka Van Ganga w lesie Dhanushadham.

Świątynia Jaleshwar Nath

Jaleshwar Nath Mahadev Temple w Jaleshwar, siedziba okręgowa Mahottari, ma również szczególne znaczenie wśród miejsc turystycznych prowincji nr 2 .

Świątynia Jaleshwar Nath w gminie Jaleshwar w przygranicznym regionie Indii jest jedną z głównych atrakcji turystycznych.

Uważa się, że imię Mahadev to Jaleshwar Nath Mahadev, ponieważ Shiva Ling jest tutaj pod wodą. Na dnie wypełnionej wodą jaskini pośrodku świątyni znajduje się zbiornik wody w kształcie linga z Shiva Linga. Ten sam Shijavi w zbiorniku na wodę nazywa się Jaleshwar Nath.

W dniu Śiwaratri, wielu wielbicieli zbiera się tutaj, aby oddać cześć.

W 1869 r. BS, za systematyczny kult starożytnego Jaleshwar Nath Mahadev, za panowania ówczesnego króla Girwanyuddha Bikram Shah, 275 bighów z krainy Vaida Jawdi, Bajrahi, Kanchanpur, Jaleshwor, Damhishpur i Mahadevpatti z Nitya Savik Vdc został oddany ówczesnemu Mahantha z czerwoną pieczęcią.

Rauja Mazar

Rauja Mazar w gminie Balwa w dystrykcie Mahottari jest również ważnym miejscem turystycznym.

Miejsce to znajduje się w Dhamaura w Mahottari, 15 km na zachód od Janakpurdham, tymczasowej stolicy stanu-2. Dla muzułmanów Rawza Mazar jest centrum wiary.

Miejscowi twierdzą, że historia grobowca na zachodnim brzegu rzeki Wigili ma trzysta lat.

Chociaż islam jest głównym miejscem kultu religijnego, jest również odwiedzany przez dużą liczbę Hindusów.

Wielbiciele, którzy składają śluby na co dzień i ofiarują Czadorów po wypełnieniu ślubów, mają zwykle znaczną liczbę wyznawców wszystkich religii, a nie tylko jednego.

Mówi się, że w czasie, gdy Nepal został podzielony na dwadzieścia dwa i dwadzieścia cztery stany, trzech wielbicieli Allaha, a mianowicie Baba Gada Ali Shah, Baba Raham Ali Shah i Baba Wahar Ali Shah, pochodziło z Ajmer w Radżastanie w Indiach.

Muzułmanie wierzą, że Baba Khaja Ajmeri z Radżastanu w Indiach mógł wysłać ich do zapewnienia edukacji religijnej i informacji społeczności muzułmańskiej mieszkającej w rejonie Mithila.

Codziennie przyjeżdżają tu setki wielbicieli z różnych części Nepalu i Indii. Szczególnie w poniedziałki i czwartki. Pobożni wielbiciele składają ofiary z kurczaków, a nawet kóz.

Co roku w miesiącu Chait, Ursha Jalsa (dyskurs religijny) jest obchodzony w grobie Baby.

Według komitetu Mazar uczestniczy w nim ponad dwóch lakh wielbicieli. Z tej okazji wielbiciele składają ofiary około 10 000 kóz i ponad 15 000 kurczaków.

Salahesh Phulbari / Ogród

Salahesh Phulbari w dzielnicy Siraha jest ważnym miejscem dla turystów. To miejsce słynie z ludowego bohatera Salahhesh i Haram Kwiaty, które kwitną tylko jeden dzień w roku.

Każdego roku pierwszego dnia Nowego Roku na drzewie zwanym haram w środku Salahesh Kwiat Kwitną przez jeden dzień na drzewie zwanym haram.

Co zaskakujące, kwiat, który kwitnie pierwszego dnia Nowego Roku, więdnie wieczorem tego samego dnia. Każdego roku pierwszego z Baisakh odbywa się duże jarmarki, aby zobaczyć ten sam kwiat.

Ogród kwiatowy rozciąga się na obszarze dziewięciu bigh w pobliżu Padaria Chowk, 4 km na zachód od Lahan Bazaar w dzielnicy Siraha. Ogród kwiatowy słynie jako ogród kwiatowy Dusadh i Sahalesh, ulubione bóstwo kasty Danuwar.

Uważa się, że roślina Haram w środku ogrodu kwiatowego kwitnie od VI lub VII wieku.

Pod drzewem Haram znajduje się jaskinia bóstw ludowych Sahales i Malini. W jaskini znajduje się wspaniały posąg Sahalesa i Maliniego. Za świątynią znajdują się studnie i rzeka Baliganga. Według miejscowych studnia za świątynią jest rzadko widywana.

Istnieje przekonanie, że ślub złożony tam zostanie spełniony. Młode kobiety zajmują to miejsce jako symbol miłości. Uważa się, że ci, którzy poślubiają kwiat jako świadek, mają szczęśliwe życie małżeńskie.

Król Salhes był znany jako Lok Nayak. Istnieje wiele miejsc historycznych związanych z Salahhesh, które jest czczone za bohaterstwo i męskość, z których jednym jest Salahhesh Phulbari.

Istnieje legenda, że Salahes kąpał się w Manikda tego samego dnia, zbierał kwiaty w ogrodzie kwiatowym, bawił się w zapasy na Sylhet Arena i słuchał cierpień ludzi w Kanchangarh, czcząc Kuldevi.

Salahesh był żonaty z Sameerem, córką Balatha, mieszkanką Baruwar w dystrykcie Madhuvani z graniczącego z Indiami. Uważa się, że Chandravati, córka ówczesnego króla Kuleshwara z Pakdiyagarh, udała się do Pakdiyagarh z pomocą swojej koleżanki z klasy Diny Malini.

Ponieważ Dina Malini, która bardzo kochała Salahhesha, nie mogła poślubić Salahesha, przysięgała, że co roku pojawia się na tym samym drzewie Haram, czekając na ciebie każdego roku w pierwszy dzień Baisakh.

Świątynia Parasnath

Świątynia Parasnath w dzielnicy Parsa Sakhuwaprasauni Village Ward nr 5 . Świątynia, która może przyciągnąć turystów, traci teraz swoją tożsamość.

Uważa się, że dzielnica Parsa została nazwana na cześć tej historycznej świątyni. Ta świątynia, która jest uważana za około czterysta lat, pogarsza się z powodu braku odpowiedniej ochrony i konserwacji.

Simraunga

Około 20 km na wschód od Kalaiya, siedziba powiatowa Bara. Odległy Simraungadh jest jednym z miejsc dziedzictwa kulturowego Nepalu o bogatym tle historycznym. Region ten nazywał się Baragadhi, ponieważ był jednym z 12 fortów od wzniesienia do końca Mithili.

Uważa się, że dzielnica Bara została nazwana na cześć Baragadhi. Simraundah jest również jednym z 12 fortów Bara. W tym rejonie Republiki Mithila Simraungadh stał się stolicą po przybyciu królów Doi w XI wieku.

Wygnany książę Nanyadeva z Karnataki ustanowił swoje rządy w 1097 roku, ogłaszając Tirhut niepodległym państwem. Nanyadeva, który uciekł z państwa Nanyapuri ze strachu przed muzułmańskimi władcami, uczynił Simraungadh swoją stolicą.

Podczas ekspansji królestwa przez króla Shivę Singha, jednego z królów doi, całe terytorium rządzone przez Republikę Mithili rozciągało się od Makwandur, Palpa do Gorakhpur i zasłynęło w opowieściach ludowych jako bohater Sabai Singh.

Pod koniec XIII wieku Simraungadh został zniszczony za panowania ostatniego króla doi, Harisingha Deva, przez generała o imieniu Pari Samsuddin, który zstąpił na Lipsę, królestwo muzułmańskiego cesarza Balwana z Delhi.

Król Nanyadev położył kamień węgielny pod stolicę w miejscu zwanym Simravan w regionie i zbudował ogromny fort zwany Simraungadh, aby założyć niepodległe państwo. Nanyadev i jego potomkowie rządzili regionem przez 230 lat od 1097 roku. Haridev, jeden z potomków Nanyadevy, został ostatnim królem.

Król Haridev Singh W 1327 r. niektórzy cywile i armie uciekli z północy na wzgórza Nepalu.

Jeśli rozbite dziedzictwo tego historycznego Simraingadh w stanie-2 może być chronione i promowane, prawdopodobnie przyniesie to ogromne korzyści z punktu widzenia turystycznego.

Kadhimaj

Oddział gminy Gadhimai nr. dzielnicy Bara. Świątynia Gadhimai w 1 jest światowej sławy. Świątynia Gadhimai w Bariyapur, osiem kilometrów na wschód od gminy Kalaiya, siedziba okręgowa Bara, odbywa się targi co pięć lat od siódmego Mansir Shukli.

Ponieważ targi odbywają się tutaj za pięć lat, przyjeżdżają tu miliony wielbicieli. Przyjeżdżają tu pobożni wielbiciele z Nepalu i Indii, a także innych krajów.

Istnieją różne legendy o ustanowieniu Gadhimai Bhagwati. Według legendy świątynia została założona 800 lat temu przez Bhagwana Chaudhary z Bariyarpur.

Trident został zainstalowany na otwartym polu Bariyarpur. Na południe od Tridentu znajduje się świątynia z posągiem bogini.

Na wschód-południe świątyni, wraz z drzewem Peepal, warto również zobaczyć Brahmasthan. Gadhimai jest mile widziany siódmego dnia Mansir Shukla z Brahmasthal po wschodniej stronie.

Świątynia jest otwarta dla publiczności dopiero po pięciu dniach oddawania czci Matce. Podczas targów w tej świątyni ofiary składane są tylko dwa dni w miesiącu. w którym tysiące wielbicieli składają zwierzęta po wypełnieniu różnych ślubów.

Rzeźba / Murtiya

Rzeźba w dzielnicy Sarlahi ma znaczenie historyczne. Jest to związane z Simraungadh, stolicą dynastii Karnataka.

Kilka lat temu Wydział Archeologii odkrył kilka posągów na tym terenie. Ze względu na odkrycie historycznych posągów miejsce to zostało nazwane Murtiya. Ramdayal Rakesh wyjaśnia.

Idole znalezione w tym miejscu są trzymane w bezpiecznym miejscu. Specjalne jarmarki odbywają się w świątyni 1 stycznia.

 Ze względu na bliskość Barhathwa, jednego z największych rynków w dzielnicy Sarlahi, ci, którzy docierają do Barhathwa w celu pracy biznesowej, również raz odwiedzają idola.

Czhinnamasta

W miejscowości Sakhada w miejscowości Chhinnamsta w miejscowości Sakhada znajduje się świątynia Chhinnamsta Bhagwati.

Ponieważ uważa się, że śluby spełniają się, gdy docieramy do Chhinnamsta Bhagwati z różnymi ślubami, przybywa tu duża liczba wielbicieli z Nepalu i Indii.

Duża liczba wielbicieli przybywa do Chhinnamaty podczas Dashain.

Historia Świątyni Chhinnamasta Bhagwati, która ma duży potencjał dla turystyki religijnej, jest powiązana z historią Simraungadh. Według legendy, kiedy muzułmańscy władcy zaatakowali w 1097 r. Karnataka król Karnataki Nanyadev uratował mu życie i sięgnął.